Ætli það sé ekki best að halda áfram með ferðasöguna!
Um leið og rotturnar létu á sér kræla þessa blessuðu nótt þarna, ákváðum við að það væri ekki séns að við yrðum í þessari íbúð aðra nótt. Það var dálítið vandamál þar sem planið hafði verið að vera tvær í viðbót.
Þegar við fórum á fætur höfðum við kannski náð samtals 3 tíma svefni eða e-ð slíkt. Það er alls ekki gott eftir langt og strangt ferðalag. Hreint út sagt eyðilagði þetta ævintýri fyrsta daginn fyrir okkur að mörgu leiti. Þó ekki öllu leiti :) Við pökkuðum niður og læddumst út þar sem gestgjafinn okkar var ennþá sofandi (hann kom heim úr partýi e-r tíman um morguninn). Við skildum töskurnar eftir en fórum að finna okkur morgunmat og finna svefnstað fyrir næstu nætur.
Við borðuðum feitan morgunmat á e-m stað sem var samblanda af kjörbúð og subbulegum matsölustað. Egg, kartöflur og e-ð sem átti að vera pulsa. Til að gera langa sögu stutta þá fundum við hostel (ég hafði klippt addressuna út úr e-n ferðablaði í Danmörku og tekið með til öryggis) sem var með laust herbergi og ákváðum bara að vera þar næstu nótt. Þá fengjum við allavega örugglega góðan svefn...
Þetta blessaða hostel var Vanderbilt YMCA í 47th street. Við fórum þangað seinnipartinn eftir að hafa rölt e-ð um hitt hverfið og farið á StarBucks og e-ð. Þetta var btw í fyrsta skipti sem Josef prófaði StarBucks! Sóttum líka að sjálfsögðu farangurinn okkar.... Gaurinn var ekki heima þannig við skildum bara eftir miða (og lyklana hans) og sögðumst ekki koma aftur.
Eftir að hafa hvílt okkur aðeins í þessum fínu kojum á hostelinu og farið í sturtu (okkur leið fokking ógeðslega þar til við komumst í sturtu.... 20 tíma ferðalag og nótt í ógeðslegri íbúð... bjakk bjakk) héldum við út til að fá okkur að borða. Göturnar þarna í kring voru nú ekkert þær líflegustu ever og þeir staðir sem við fundum voru allir indverskir og kínverskir og e-ð sem okkur langaði ekkert í akkúrat þá. Við vorum búin að láta okkur hlakka til lengi að fá almennilega bandaríska hamborgara!! (góðir hamborgarar finnast varla í Danmörku). Þannig já, þegar við loksins löbbuðum framhá Wendy's þá ákváðum við bara að borða þar. ÞVÍLÍK MISTÖK! Wendy's er óspennandi. Alveg jafn vont og fokking McDonalds. Verra eiginlega því McDo er allavega með góðar franskar, en ekki Wendy's. Svo var e-r stelpa þarna inni að betla og eftir að við þóttumst ekkert skilja og töluðum bara dönsku þá bölvaði hún okkur í sót og ösku í hvert skipti sem hún labbaði nálægt okkur :D Við áttum hálfpartinn von á því að gengið hennar myndi bíða eftir okkur fyrir utan þegar við kæmum út (sérstaklega því hún heyrði okkur líklega tala ensku áður.... við tölum alltaf ensku saman).
Anyhow, eftir það ákváðum við að fara að skoða Grand Central Station sem var ekki þarna langt frá. Vá hvað sú bygging er falleg að innan! Og hrein, miðað við restina af New York borg :P Við vorum bæði yfir okkur hrifin af þessari lestarstöð (Josef held ég mest bara því hún var svo hrein) og þetta er örugglega bara uppáhalds staðurinn okkar í New York :P
Þegar þarna var komið, kl. ca 9 eða 10 um kvöldið eða e-ð, var ég svo þreytt að ég var að farast. En Josef vildi ekki fara að sofa OF SNEMMA, til að rugla ekki sólarhringnum okkar og neitaði því að fara tilbaka. Hann dró mig áfram að labba e-n "hring" þó mér hafi tekist að leiða hann í burtu frá e-m götum sem mér leist ekkert á. Þegar við komum eins langt og við höfðum planað að fara áður en við myndum snúa við.... sáum við glitta í Times Square. Og auðvitað urðum við að labba þangað... þó svo það væri alveg ágætis labb í viðbót.
Mér tókst að komast þangað og við settumst niður á e-u kaffihúsi í smá stund. Ég veit svo ekki hvort það var ofþreyta eða ofþornun (plús líkaminn að mótmæla ógeðslega matnum af Wendy's) en ég varð bara veik. Rétt svo komst af Times Square áður en ég fór að kúgast og kúgast út í gangstéttarkanti eins og e-r róni. Voða gaman. Staulaðist alla leiðina heim á þrjóskunni einni. Gjörsamlega uppgefin, veik og svo kalt að ég fann ekki fyrir neinum útlimum. Voða voða gaman.
Framhald seinna.
Um leið og rotturnar létu á sér kræla þessa blessuðu nótt þarna, ákváðum við að það væri ekki séns að við yrðum í þessari íbúð aðra nótt. Það var dálítið vandamál þar sem planið hafði verið að vera tvær í viðbót.
Þegar við fórum á fætur höfðum við kannski náð samtals 3 tíma svefni eða e-ð slíkt. Það er alls ekki gott eftir langt og strangt ferðalag. Hreint út sagt eyðilagði þetta ævintýri fyrsta daginn fyrir okkur að mörgu leiti. Þó ekki öllu leiti :) Við pökkuðum niður og læddumst út þar sem gestgjafinn okkar var ennþá sofandi (hann kom heim úr partýi e-r tíman um morguninn). Við skildum töskurnar eftir en fórum að finna okkur morgunmat og finna svefnstað fyrir næstu nætur.
Við borðuðum feitan morgunmat á e-m stað sem var samblanda af kjörbúð og subbulegum matsölustað. Egg, kartöflur og e-ð sem átti að vera pulsa. Til að gera langa sögu stutta þá fundum við hostel (ég hafði klippt addressuna út úr e-n ferðablaði í Danmörku og tekið með til öryggis) sem var með laust herbergi og ákváðum bara að vera þar næstu nótt. Þá fengjum við allavega örugglega góðan svefn...
Þetta blessaða hostel var Vanderbilt YMCA í 47th street. Við fórum þangað seinnipartinn eftir að hafa rölt e-ð um hitt hverfið og farið á StarBucks og e-ð. Þetta var btw í fyrsta skipti sem Josef prófaði StarBucks! Sóttum líka að sjálfsögðu farangurinn okkar.... Gaurinn var ekki heima þannig við skildum bara eftir miða (og lyklana hans) og sögðumst ekki koma aftur.
Eftir að hafa hvílt okkur aðeins í þessum fínu kojum á hostelinu og farið í sturtu (okkur leið fokking ógeðslega þar til við komumst í sturtu.... 20 tíma ferðalag og nótt í ógeðslegri íbúð... bjakk bjakk) héldum við út til að fá okkur að borða. Göturnar þarna í kring voru nú ekkert þær líflegustu ever og þeir staðir sem við fundum voru allir indverskir og kínverskir og e-ð sem okkur langaði ekkert í akkúrat þá. Við vorum búin að láta okkur hlakka til lengi að fá almennilega bandaríska hamborgara!! (góðir hamborgarar finnast varla í Danmörku). Þannig já, þegar við loksins löbbuðum framhá Wendy's þá ákváðum við bara að borða þar. ÞVÍLÍK MISTÖK! Wendy's er óspennandi. Alveg jafn vont og fokking McDonalds. Verra eiginlega því McDo er allavega með góðar franskar, en ekki Wendy's. Svo var e-r stelpa þarna inni að betla og eftir að við þóttumst ekkert skilja og töluðum bara dönsku þá bölvaði hún okkur í sót og ösku í hvert skipti sem hún labbaði nálægt okkur :D Við áttum hálfpartinn von á því að gengið hennar myndi bíða eftir okkur fyrir utan þegar við kæmum út (sérstaklega því hún heyrði okkur líklega tala ensku áður.... við tölum alltaf ensku saman).
Anyhow, eftir það ákváðum við að fara að skoða Grand Central Station sem var ekki þarna langt frá. Vá hvað sú bygging er falleg að innan! Og hrein, miðað við restina af New York borg :P Við vorum bæði yfir okkur hrifin af þessari lestarstöð (Josef held ég mest bara því hún var svo hrein) og þetta er örugglega bara uppáhalds staðurinn okkar í New York :P
Þegar þarna var komið, kl. ca 9 eða 10 um kvöldið eða e-ð, var ég svo þreytt að ég var að farast. En Josef vildi ekki fara að sofa OF SNEMMA, til að rugla ekki sólarhringnum okkar og neitaði því að fara tilbaka. Hann dró mig áfram að labba e-n "hring" þó mér hafi tekist að leiða hann í burtu frá e-m götum sem mér leist ekkert á. Þegar við komum eins langt og við höfðum planað að fara áður en við myndum snúa við.... sáum við glitta í Times Square. Og auðvitað urðum við að labba þangað... þó svo það væri alveg ágætis labb í viðbót.
Mér tókst að komast þangað og við settumst niður á e-u kaffihúsi í smá stund. Ég veit svo ekki hvort það var ofþreyta eða ofþornun (plús líkaminn að mótmæla ógeðslega matnum af Wendy's) en ég varð bara veik. Rétt svo komst af Times Square áður en ég fór að kúgast og kúgast út í gangstéttarkanti eins og e-r róni. Voða gaman. Staulaðist alla leiðina heim á þrjóskunni einni. Gjörsamlega uppgefin, veik og svo kalt að ég fann ekki fyrir neinum útlimum. Voða voða gaman.
Framhald seinna.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli