Flashback

Mér (mig? eh...) langaði að skanna miklu eldri myndir og setja inn en þar sem tölvur eru drasl þá verður ekki farið lengra aftur að þessu sinni en til ársins 2003.

Á jóladag 2003, Englandi

Meira lol

Á Íslandi í júlí og ágúst

Fleiri myndir á myndasíðunni minni, eins og venjulega.

Þetta sannfærði mig um að Guð sé til, LOL

Mikið að gera

Já, það er nóg að gera þessa dagana. Síðasta vikan og rúmlega það hefur líka verið rough eins og hjá svo mörgum öðrum Íslendingum. Annars er mamma með myndlistaropnun á föstudaginn sem var ákveðin með mjög litlum fyrirvara, þannig það hefur líka verið mikið stress út af því.

Upplýsingar um það eru hér: www.rbenedikta.com
Allir velkomnir á opnun ;)

Skólinn gengur bara vel og það er brjálað að gera. Reyndar aðeins afslappaðra næstu daga en verið hefur, sem betur fer. Er búin að lesa Frankenstein (sem mér fannst æði) og Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde (var að lesa hana í annað skipti og fannst hún ennþá góð). Bókin um Frankenstein er svo ólík þeim Frankenstein bíómyndum sem ég hef séð að það er fáránlegt. Finnst hræðilegt þegar sögum er breytt svona mikið til að kvikmynda þær. Er varla sama sagan... Er núna að lesa Heart of Darkness og finnst hún leiðinlega skrifuð. Efnið er líka mjög fjarri mínu áhugasviði. Missti af tímanum í dag þar sem fjallað var um hana (er með e-a flensu) en skilst að eftir útskýringar kennarans hafi bókin ekki virst vera svo slæm lengur. Vona að það sé rétt. Þarf síðan að lesa The Scarlet letter um helgina.
Er búin að halda tvo fyrirlestra sem gilda 40% og 50% í sitthvorum áfanganum, sá seinni gekk mjög vel og ég fæ líklega 19 af 20 fyrir hann :D Var í prófi í dag sem gildir 50% af litlum áfanga og það gekk fínt. Hins vegar gekk mér hræðilega í síðustu viku í ritgerðarprófi sem gildir 15% enda var ég þá í sjokki yfir öllum þeim vondu fréttum sem dundu á manni í byrjun þeirrar viku.

Anyhow, vildi bara uppfæra þetta blogg smá. Ætla núna að fara að sofa, nokkrar línur úr Heart of Darkness ættu að sjá til þess að ég sofni strax.

Sviss í lok ágúst

Það er leikur að læra - Frægar tilvitnanir

Núna er fyrsta skólavikan mín búin og ég ætla að deila með ykkur einu verkefni sem við gerðum í fyrsta Text and Context tímanum.

Ég set hérna inn fyrsta hluta af tveimur og ef ég fæ einhver viðbrögð/ágiskanir við þessu þá kannski set ég inn seinni hlutann líka.

Reglurnar eru þær að þið fáið s.s. tilvitnun og eigið að finna út úr því hver mælti þessi orð upphaflega (eða hugsanlega úr hvaða fræga verki þær eru). Í allt eru 5 tilvitnanir í þessum hluta og koma þær allar úr sitthvorri áttinni.
Ef til vill eruð þið rosa klár og þekkið einhverja tilvitnunina, þá endilega gefið svarið. Það er hins vegar bannað að googla, ekkert point í þessu þá.
Ef þið þekkið ekki tilvitnunina þá verðið þið að reyna að finna út úr því. Skoðið hana í samhengi og pælið í hvers konar manneskja væri líkleg til að segja þetta. Komið með ágiskanir út í loftið! Það má líka spurja t.d. "Ég held þetta sé frægur leikari sem mælti þetta, er það rétt?" eða kannski hvort það sé Bandaríkjamaður, hvort viðkomandi sé karlkyns, etc.

Alright, here goes:

1. "I'd rather have a cup of tea than go to bed with anyone - any day". (svar komið frá Grétu)

2. "When a man sits with a pretty girl for an hour, it seems like a minute. But let him sit on a hot stove for a minute - and it's longer than any hour. That's relativity". (svar komið frá Líney Höllu)

3. "I should like to be a horse". (vísbending: kona)

4. "Adultery in your head is committed not only when you look with excessive sexual desire at a woman who is not your wife, but also if you look in the same manner at your wife".

5. "Let there be no violence in religion". (vísbending: úr "verki")

Giskið nú! :D

Mæðgur

p.s. Hvar er Valli?

3

1.

Síðastliðinn fimmtudag ákváðum við mamma að hætta okkur á Sneak Preview sýningu þrátt fyrir hrylling síðustu sýningar þar á undan. Við gerðum ráð fyrir að fyrst síðasta mynd var svona hræðilega léleg þá hlyti að koma einhver mun skárri núna. Sem betur fer höfðum við rétt fyrir okkur. Nota bene þá tókum við samt sem áður enga áhættu og völdum sæti við ganginn næst útganginum :)
Myndin leit vel út frá fyrstu mínútu og reyndist vera "The Life Before Her Eyes" (2007). Í aðalhlutverkum eru Uma Thurman (Kill Bill) og Evan Rachel Wood (Thirteen) en þær leika í raun sama hlutverkið. Eva Amurri (Saved!) leikur einning mikilvægt hlutverk.
Myndin fjallar um vinkonurnar Diönu og Maureen og það þegar skotárás er gerð í skólanum þeirra. Einnig eru atburðir í lífi þeirra skömmu fyrir skotárásina skoðaðir, sem og afleiðingarnar og framtíðin. Sterk frammistaða leikkvennana er óumdeilanleg og myndatakan er æðisleg! Myndatakan myndatakan myndatakan... hún er það besta við þessa mynd. Öðruvísi og að mínu mati mjög töff. Mikið um svona close up af hlutum í umhverfi sögupersónanna sem kannski skipta ekki máli... en já, það kemur vel út :) Þessi kvikmynd neyðir mann til að hugsa smá til að skilja hana, sem mér finnst tvímælalaust kostur!

Var þessi mynd eitthvað sýnd á Íslandi? Veit það einhver? (Atli, þú ættir nú að vita það!).

2.

Á föstudagskvöldinu var svo vídeókvöld fjölskyldunnar (þeas. þeim hluta hennar sem staðsettur er í Lúxemborg). Við erum með alveg hrúgu af DVDmyndum hérna sem við eigum eftir að sjá og að þessu sinni völdum við úr bunkanum dönsku myndina Kunsten at græde i kor (2006).
Þessi mynd hefur hlotið þvílíkan fjölda af verðlaunum á kvikmyndahátíðum út um allar trissur og fær æðislega dóma nánast alls staðar að. Ég mæli hins vegar með að þið sleppið því að sjá hana.

Það er ekki það að myndin sé ekki góð, hún er bara svo andskoti niðurdrepandi og óþægileg að horfa á. Ég persónulega þoldi ekki helvítis trailerinn sem var sýndur í kvikmyndahúsum Danmerkur á sínum tíma til að kynna þessa mynd. Ég var sko með það á hreinu að þessa vildi ég ekki sjá, hún virkaði mega pirrandi og leiðinleg. Ég hins vegar ákvað að þetta hlytu að vera fordómar í mér þegar ég sá alla þessa góðu dóma. Þvílík mistök, þessi mynd er bleeehrg. Óþægileg, subbuleg, pirrandi, niðurdrepandi, sorgleg, etc. (Reyndar samt góð.) Bara, sleppið henni.

3.

Á laugardagskvöldinu fórum við svo á galakvöld í Fílharmóníuni þar sem Hertoginn og borgarstjórinn voru að sjálfsögðu mættir ;) Þar var að spila enginn annar en Jon Lord!
Fyrir þá sem ekki vita þá var hann annar af stofnendum Deep Purple og meðlimur þeirrar hljómsveitar á öllum starfsárum hennar, allt framtil 2002. Hann var einnig meðlimur í Whitesnake og fleiri hljómsveitum. Auk þess er hann tónskáld og samdi meðal annars verkið Concerto for group and orchestra. Það verk var frumflutt af Deep Purple og The Royal Philharmonic Orchestra í The Royal Albert Hall árið 1969. Reyndar fluttu þeir það svo aftur á sama stað 30 árum seinna en þá með London Philharmonic Orchestra.

En já, það var s.s. þetta sama verk sem við fengum að hlusta á, ásamt fleiri lögum eftir Jon Lord. Með honum á sviði var flottur flokkur listamanna auk sinfóníu Lúxemborgar. Tónleikarnir voru nánast 3 tímar á lengd og á köflum mjög góðir. Sumir partar voru ekki alveg jafn sterkir. Í hléinu drukkum við freyðivín í boði borgarinnar af tilefni 75 ára afmælis tourist info skrifstofu Lúxemborgar sem var verið að halda uppá. Þess má geta að Jon Lord labbaði framhjá okkur og pabbi var alveg að flippa af spenningi enda gamla átrúnaðagoðið hans þar á ferð. (Ég fékk mikið að hlusta á Deep Purple í æsku).
Síðasta lag kvöldsins var Child in time og ef við hefðum ekki setið á efstu svölunum þá hefðum við stokkið upp úr sætunum okkar af gleði yfir að fá að heyra það flutt live. Það má einning minnast á að Jon Lord er 67 ára gamall en tók sig alveg ótrúlega vel út á sviði enda hávaxinn og rosalega virðulegur náungi. Vingjarnleiki hans líka bara einhvernveginn lak út í salinn, þó maður skildi ekki helminginn af því sem hann sagði milli laga þá var ekki hægt annað en að kunna vel við hann.

Júlí 2006 - Flashback

Ég er búin að vera að nota gömlu heimilistölvuna okkar hérna á Rue des Marguerites í dag og rakst á þessar gömlu myndir sem ég hef aldrei séð áður. Datt í hug að henda nokkrum þeirra inn hér.

"It's like a really bad Disney movie"

Meira frá sumrinu 1988

Lag dagsins: Teenage kicks

Lag dagsins er með hljómsveitinni The Undertones og var frumflutt árið 1978. Mæli með að þið hlustið á það með hljómfluttningstækin í botni og syngið með!

Annars var þema gærkvöldsins sushi og pönk. Fórum út að borða á japanskan stað og héldum þaðan á The Black Stuff þar sem The Mahones frá Kanada héldu uppi fjörinu. Þau komu mjög skemmtilega á óvart en ekkert okkar hafði heyrt um þessa hljómsveit áður.

Sumarið 1988

Ég mæli með að þið horfið á:

Best er að fara inn á www.storyofstuff.com og horfa á þetta áhugaverða 20 mínútna vídeó þar. Annars er líka hægt að nálgast þetta á youtube:

Einstaklega vond bíómynd: The Forbidden Kingdom (2008)

Í gærkvöldi fór ég ásamt foreldrum mínum á hið hálfsmánaðarlega Sneak Preview. Við förum svo til alltaf á Sneak Preview svo lengi sem við munum eftir því og höfum tíma. Við höfum hingað til alltaf verið svo heppin að lenda á ágætis myndum (reyndar var Wanted fáránleg en maður fattaði það ekki fyrr en eftirá). Það sama er hins vegar ekki hægt að segja um þetta skiptið. Nánast um leið og myndin byrjaði gerðum við okkur grein fyrir þeim reginmistökum sem við höfðum gert. Við settumst inn í miðja röð! Á venjulegri sýningu í Utopolis myndi slíkt ekki skipta máli, þessir risa salir eru oftast hálf-tómir en í gærkvöldi var allt pakkað. Við vorum búin að tékka í hvaða sölum væru góðar back-up myndir ef þessi reyndist ömurleg... en það var svona hálft í hvoru í djóki... og við gleymdum að fullkomna planið.
Þegar The Forbidden Kingdom byrjaði og við sáum leikaralistann: Jackie Chan og Jet Li - þá strax birtist skelfingarsvipurinn! Fordómar jájá, má segja það... en þegar ég sá hversu ómöguleg staða okkar var þá gerði ég mitt allra besta til að taka henni með opnum huga. Meina, Shanghai Noon var fín.... reyndar það eina bærilega sem Jackie hefur verið í. Hmm. Anyhow. Við reyndum öll. Málið er bara það að söguþráðurinn er fáránlegur og jafn götóttur og svissneskur ostur sem hefur lent í skothríð japansks vélbyssugengis. Ekki er hægt að segja að frammistaða leikara eða aðrir þættir vegi hana upp að neinu leiti... því miður. Gleymdi ég að nefna að hún er leiðinleg??
Mér hefur aldrei leiðst jafn mikið í bíó á ævinni. Þar með var Crazy/Beautiful sem ég sá fyrir 7 árum síðan ýtt niður í annað sætið yfir (reyndar var sú bíóferð verri en þessi en einungis vegna þess að hitastigið í bíósalnum var við frostmark). Ætli þriðja sætið sé ekki frátekið fyrir Dr T and the women (afsakið mig meðan ég æli).

Bottom line, takið þessari færslu sem vinsamlegri viðvörun um gæði þessarar myndar.

Reyndar langar mig að nefna aðra mynd sem ég sá í dag, Den store dag. Dönsk rómantísk gamanmynd sem ég hef átt í lengri tíma á dvd en aldrei haft mig í að horfa á. Ég keypti hana nefnilega í svona boxi, 4 myndir fyrir 100 danskar krónur. Ég vildi fá hinar myndirnar þrjár en var svona búin að ákveða með sjálfri mér (fordómar aftur) að þessi væri örugglega ógeðslega væmin og ömurleg. Í morgun þegar ég var með dúndrandi höfuðverk langaði mig bara að horfa á e-ð froðukennt og setti því þessa mynd í. Og vitiði hvað? Hún er yndisleg! Alveg fínasta feel-good mynd. Skemmtilegar persónur og svo framvegis.

Anyhow, þau gömlu voru að koma heim með kínverskt take-away og "Pressu" þannig nú er tími á át og gláp!

Uppröðun og tiltekt

Það er alltaf sama helvítis vesenið þegar maður flytur, pakka í kassa - taka úr kössum. Hrikalegt fjör. Pakka niður er þó pottþétt slæmi hlutinn. Það er nefnilega frekar skemmtilegt, að mínu mati, að taka suma hluti upp úr kössum. Sumir hlutir eru nánar tiltekið dvd og geisladiskar. Bækur eru svosem allt í lagi líka. Finnst innst inni frekar gaman að pæla í uppröðuninni. Sérstaklega á dvd myndunum.
Stafrófsröð? Nah.
Litakóðað? Nah.
Raðað eftir framleiðsluári? Nah.
Raðað eftir því hvenær ég keypti þær? Nih.

Í Danmörku flokkaði ég teiknimyndirnar sér og myndir sem ég átti eftir að sjá sér. Sama með seríur. Restinni var síðan raðað eftir því í hversu miklu uppáhaldi þær voru. Þær sem mér fannst minnst varið í voru að sjálfsögðu neðst (þá þarf sjaldan að beygja sig eftir þeim).
Núna ákvað ég þó að breyta smá til og hafa tegundaflokkakerfi á þessu. Teiknimyndir áfram sér. Danskar myndir sér. Sjónvarpsseríur sér. Feel good myndir sér, drama sér, etc. Þá ætti að vera einfaldara að finna sér mynd eftir skapi. Á reyndar eftir að sjá hvernig þetta reynist :) High Fidelity nördaskapur hvað? Úffs púffs.

Anyhow. Notaði tækifærið þegar ég var að raða dvd myndum í gær og plokkaði út nokkrar sem ég er viss um að ég eigi ekki eftir að nenna að horfa á aftur (og ef ég gerði það óvart þá væri það tímaeyðsla). Ég kaupi frekar mikið af dvd myndum (mikið af þeim t.d. á 20 eða 30dkk í FONA á Strikinu) en losa mig alltaf aftur við þær sem mér finnst leiðinlegar eða bara langar ekki að sjá aftur (nú, eða bæði). Það er að vísu mjög erfitt fyrir safnaraeðlið mitt að losa mig við nokkuð svona en ég tel það nauðsynlegt. Ekki bara vegna plássleysis heldur líka svo það sé auðveldara að hafa yfirsýn yfir góðu myndirnar.
Þær sem ég vil ekki eiga hef ég yfirleitt gefið fjölskyldumeðlimum ef þeir vilja e-ð hafa með þær að gera eða þá farið með þær í Filmkæden í Kaupmannahöfn. Þar kaupa þeir af manni notaðar myndir og ég hef notað það sem borgun upp í þegar ég kaupi af þeim seríur.

Að þessu sinni ákvað ég að losa mig við fjórar myndir:

• Storytelling. Ég er nokkuð viss um að ákveðin manneskja eigi eftir að hætta að tala við mig ef hún les þetta. Ég veit að þessi mynd á að vera e-ð voða kúl en mér finnst hún bara ekkert sérstök. Frekar viðurstyggileg. Ekki alslæm en það hefði ekki verið neinn missir að sjá hana ekki.
• Basic Instinct. Bleh.
• Shine. "Hvað?!?!?!" á vísast einhver eftir að hugsa núna. Jú, vissulega er þetta mjög góð mynd. Ekki hægt að þræta fyrir það. En hún er alveg ótrúlega óeftirminnileg og ekki til þess fallin að ég nenni að sjá hana aftur.
• Me and you and everyone we know. Núna svitna indiekúlistarnir af hneykslun. Úps. Jæja. Vissulega er sumt heillandi við þessa mynd en í heildina litið er hún bara frekar pirrandi.

Tvær eftirminnilega slæmar sem ég hef losað mig við í Filmkæden eru Rat Race og Sunshine. Ég vona ykkar vegna að þið hafið ekki séð þær.

Jæja, ég ætla að láta þessu bulli lokið í bili og fara að taka upp úr fleiri kössum, hipp hipp!

Blogg í sumarfríi

Þar með er það ákveðið, þetta blogg er í sumarfríi amk fram til 14.ágúst. Er á Íslandi núna og nenni ekki að blogga fyrr en ég kem heim til Lúxemborgar. Já, ég á heima í Lúxemborg núna - var ég búin að skrifa það á bloggið nokkuð?

Enn á lífi

Bara svona láta vita, if anyone should wonder... :)

Síðan í byrjun maí hefur bara of mikið verið í gangi í mínu lífi til að ég hafi orkað, haft tíma í eða yfirhöfuð getað bloggað.  Flest ykkar vita alveg hvað hefur gengið á.  Bloggið er sem sagt ekki dautt.  Það kemur aftur.  Fljótlega. En að sinni býð ég bara góða nótt!

Á sunnudaginn síðasta

Náttfatapartý

Þegar ég var lítil...

Sukkar banat (2007)

Caramel, eða Sukkar banat eins og hún heitir á frummálinu, er líbönsk mynd sem fjallar um 5 konur. Í stuttu máli er hún bara um þeirra daglega líf. Yndisleg mynd en af sökum þess að það vantar allan hasar í hana þá höfðar hún eflaust meira til kvenna. Ég hafði rosalega gaman af að sjá hana, ekki síst vegna þess að ég sá hana með líbanskri vinkonu minni. Það er athyglisvert að sjá hvernig þetta samfélag er rosalega ólíkt okkar. Tæp 60% landsins eru múslimar og tæp 40 eru kristnir. Því verður þetta land eins og e-r rosalega flippuð blanda milli austurs og vesturs. Annars fannst mér líka rosa áhugavert bara að horfa á konurnar. Þeir eru kvenlegar á rosalega ýktan máta. Nota miiikinn farða, ganga með mikið af glingri (stórum armböndum sem hringlar í og þvílíku) og klæða sig mjög áberandi. Samkvæmt því sem vinkona mín segir er þetta bara svona í Líbanon. Fólk gerir rosalega mikið úr útliti sínu og er alltaf uppstrílað!

En já, held það sé ekki hægt að segja mikið frá þessari mynd. Hún er bara þannig. En ég get alveg mælt með henni, allavega fannst mér hún vel þess virði að sjá. Það má nefna að hún var frumsýnd á kvikmyndahátíðinni í Cannes í fyrra og hefur síðan verið dreift í yfir 40 löndum. Þar með er hún orðin "þekktasta" líbanska mynd allra tíma.

Endur fyrir löngu...

Irina Palm

Á miðvikudaginn kíkti ég á forsýningu á myndinni Irina Palm. Þessi mynd er gerð árið 2007 og er víst samstarfsverkefni milli Belgíu, Lúxemborgar, Bretlands, Þýskalands og Frakklands. Hún var fyrst sýnd í febrúar í fyrra og hefur síðan þá verið á fjölmörgum kvikmyndahátíðum um allan heim.
Myndin gerist í London og nágrenni og fjallar um hina miðaldra Maggie. Hún er ekkja og á einn son. Eina barnabarn hennar liggur fyrir dauðanum og það eina sem gæti bjargað honum væri ef hann kæmist í læknismeðferð í Ástralíu. Því miður er það svo að aðstandendur þyrftu sjálfur að standa fyrir kostnaðinum við að komast þangað og því standa þau ekki undir. Barnið hefur verið veikt lengi og allir þeirra fjármunir og allt sem þau hafa getað fengið lánað hefur farið í að borga lækniskostnað. Maggie er á barmi örvæntingar og heldur til London til að reyna að fá vinnu - í fyrsta sinn á ævinni. En hver vill ráða miðaldra konu með enga menntun eða reynslu? Eftir dag fullan af vonbrigðum rambar Maggie inn í Soho og þá hefst áhugaverð atburðarás.

Þessi skemmtilega mynd skartar Marianne Faithfull í aðalhlutverki og skilar hún sínu verki vel. Myndin er fyndin án þess að það virðist sem það sé beinlínis ætlunin. Þó þessi mynd komist ekki alveg á lista með mínum uppáhalds þá hafði ég mjög gaman af henni og gæti alveg horft á hana einu sinni enn. Minnir svolítið á Saving Grace þó hún nái ekki að vera alveg jafn frábær og sá gullmoli. Svona, þegar ég skrifa það... þá minnir hún rosalega mikið á Saving Grace... hmmm. En já, kíkið á þessa. Er ekki oft sem ég nánast skræki af hlátri í bíó... sem og allir aðrir.

Couchsurfing Picnic - laugardagurinn 26.apríl

Ein gömul og góð

2002

Lélegt sjónvarpsefni

Síðan ég flutti hingað á Allersgade fyrir næstum 2 árum síðan hef ég einungis haft 3 sjónvarpsstöðvar. Það er aldrei neitt áhugavert á þessum rásum ef frá er talið fréttir og breskir lögguþættir. Ég horfi nú samt á ágætlega mikið af sjónvarpsþáttum en yfirleitt kaupi ég þá seríurnar á dvd. Ég á það til að kaupa seríur án þess að hafa séð einn einasta þátt af þeim. Stundum vegna þess að ég hef lesið góða dóma um þær á netinu en oftar vegna þess að einhver sem ég þekki hefur mælt með þeim.

Dæmi um þetta eru:
Prison Break - sem mér finnst frábær.
Tru Calling - mjög skemmtileg.
The Wire - eh, veit ekki alveg.

Eftir að ég hafði horft á Tru Calling þættina fyrir nokkrum mánuðum síðan mælti vinkona mín með Medium. Ég keypti fyrstu seríuna af því og féll gjörsamlega fyrir henni. Keypti svo seríu 2 um leið og ég var búin með þá fyrstu! Þá mælti sama vinkona með Ghost Whisperer. Þeir þættir eru frekar mikið drasl. Alveg áhorfanlegir... en eftir að hafa horft á nokkra þá langar mann ekkert að sjá fleiri. Þeir eru allir eins, rosalega amerískir og væmnir og Jennifer Love Hewitt er langt því frá að vera nógu góð leikona til að geta haldið uppi seríu. Ghost whisperer mun því sitja upp í hillu við hliðina á X-files seríu 1 sem ég nenni heldur ekki að horfa á. Alveg alls ekki. Keypti hana reyndar af mjög ólíkum ástæðum...

Anyhow, tilgangur þessarar bloggfærslu átti að vera að skrifa um allt aðrar seríur. Ég hef heyrt nokkra tala um hversu æðislegir Ugly Betty þættirnir eru. Ég hef einning heyrt beint frá fólki að það mæli með Veronicu Mars þáttunum. Mikið svakalega er ég glöð að hafa ekki hlustað á það!! Þegar ég var í Lúxemborg í mars, sá ég fyrir tilviljun einn þátt af hvorri seríu. Persónulega finnst mér báðir þættir ömurlegir, í alvöru, VM lét mig fá klígju. Ekta amerískur húmor af vondu tegundinni. Rosalega mikið svona leggja fólki lífsreglurnar án þess að gera það beint og á velgjulegan hátt. Ugh ugh. Nei, ég bara fíla þetta ekki.

Sama má segja um Scrubs. Shit maður, ALLIR virðast eeeelska Scrubs... sem ég bara þoli ekki. Þrátt fyrir að venjulega elski ég allar læknaseríur. Nema kannski Dr. House, hef ekki náð þeirri seríu ennþá. Hef séð örfáa þætti (flesta af þeim reyndar á frönsku) og fannst þeir ekki heillandi. Dr. House fær samt annan séns við tækifæri - á ensku.

S.s. hreint og beint langaði mig að segja hér að mér þætti Ugly Betty, Veronika Mars, Ghost Whisperer, Scrubs og X-files ömurlegir þættir. Það var tilgangur þessarar færslu. Það og að skrifa um Riget.

Já, Riget. Dönsk sería frá 1994 og 1997. Mjög þekkt í Danmörku, gerist á Ríkisspítalanum í Kaupmannahöfn. Í raun eru þetta 2 mini-seríur, ein frá '94 og hin frá '97. Hvor um sig eru fjórir ca. klukkustundalangir þættir. Þar sem vinkona mín er að læra læknisfræði hér í Kaupmannahöfn og mun mjög líklega verða e-ð að vinna á þessum spítala þá fannst okkur við verða að sjá þetta. Fyrst hélt ég að hvor sería fyrir sig væri sjálfstæð og keypti bara þessa fyrstu. Við tókum 2 þætti á kvöldi. Fyrstu tveir voru voða hægir, það gerðist ekki neitt. Seinni tveir, gerist fullt af undarlegum hlutum og svo er maður skilinn eftir í lausu lofti. Shit, þannig við urðum að redda 2. seríu bara til að sjá hvernig þetta myndi enda.
Fyrri tveir þættirnir í seinni seríunni voru ógeðslega leiðinlegir, tvær lengstu klukkustundir sem ég hef upplifað lengi. Okkur langaði ekki neitt að sjá fleiri þætti af þessu drasli en við ákváðum að við yrðum að sjá endan á þessu. Síðustu tveir voru svo skárri... en þessi sería endaði líka í lausu lofti og aldrei voru fleiri gerðar. Þannig við eyddum 8 klst af okkar lífi í þetta DRASL og sjáum mikið eftir því. Ég hata Lars von Trier. Þetta er bara sýra og það á köflum frekar leiðinleg sýra. Eins og sumir aðrir þættir frá þessum tíma (*hóst* X-files *hóst*) þá halda þeir að hlutir verði óhugnalegir og spennandi bara ef þeir gerast mjög hægt og eru mjög súrir. Sú hugmynd hefur ekki elst mjög vel.