Flakk

Eins og ég nefndi um daginn þá skrapp ég til Englands um miðjan mánuðinn.
Ég flaug til Stansted flugvallar að morgni afmælisdagsins míns, get ekki beint sagt að ég hafi verið yfir mig hrifin af EasyJet eftir það ferðalag. Þegar á Standsted var komið biðu foreldrar mínir og bróðir minn eftir mér þar og ókum við beint til Cambridge. Þar eyddum við fjölskyldan saman tveimur dögum ásamt vinafjölskyldu okkar sem býr í borginni. Við gistum á litlu fyndnu hóteli og notuðum þessa daga í að rölta um borgina og skoða auk þess að fara út á ánna í bát (spes litlum flatbotna bátum sem maður ýtir áfram með stöng).

Veðrið var frekar undarlegt, alltaf kalt og þoka á morgnanna en svo sólskin og frábært veður eftir hádegi. Cambridge finnst mér alveg dásamlega falleg, hún er full af ævagömlum háskólabyggingum og kirkjum. Engin bygging í borginni má vera hærri en e-r ákveðinn kirkjuturn sem er þarna þannig maður sleppur alveg við að sjá ljót háhýsi. Háskólinn á allt landið þarna og getur því ákveðið nákvæmlega hvernig allt á að vera. Mikið er um svæði (jafnvel þó það séu bara tún með engu á nema grasi) sem eingöngu nemendur mega vera á. Frekar fyndið.
En já, ég var s.s. yfir mig hrifin af byggingunum og fannst heldur ekki verra hvað það var ótrúlega mikið af spennandi bókabúðum þarna. Þar til að ég áttaði mig að ég gat ekki keypt neitt þar sem ég ferðaðist bara með lítinn bakpoka og það komst ekkert aukalega í hann... :S

Við héldum smá upp á afmælið mitt á laugardeginum, Andy og Nicola keyptu súkkulaðiköku, jarðaber og cookies með súkkulaðibitum og karamellu. Við sátum úti í garði hjá þeim í sólinni og jöpluðum á þessu góðgæti og sötruðum freyðivínið sem mamma og pabbi komu með frá Lúxemborg. Voða huggulegt :)
Smákökurnar sem ég minntist á..... BESTAR Í HEIMI!!! Þeas. allar kökurnar frá þessu fyritæki. Ef þið eruð stödd í Englandi (eða París, Berlín, Frankfurt eða Hong Kong) þá skuluð þið tékka á Millie's Cookies. MMM MMM MMM!

Á sunnudagskvöldinu þurftu foreldrar mínir og Gísli að halda aftur til Lúxemborgar því afi var þar á spítalanum. Ég var áfram í Cambridge og dvaldi hjá Nicolu og Andy fram á þriðjudagsmorgun. Þá tók ég lestina til London þar sem ég dvaldi eina nótt hjá Anne og Rob. Þriðjudagurinn var frekar mikið stress, af mörgum ástæðum. Það var alveg frábært að hitta þau þó svo að það hafi hitt frekar illa á. Miðvikudagurinn var líka frekar mikið stress, en eins og þriðjudagurinn þá átti hann sínar góðu stundir.
Ég hélt til norðurhluta London, í úthverfi þar sem sonur Andy og Nicolu býr í stóru húsi ásamt 5 vinum sínum. Það var mjög gaman að hitta þessa rugludalla þó svo að ég viti núna að ég gæti aldrei búið í húsi með svona mörgum strákum....

Tók síðan metróið þaðan og ætlaði á Liverpool Street station til að taka Standsted Express lestina. Það reyndist hægara sagt en gert. Rétt áður en við komum á Angel stöðina stoppað lestin. Svo var drepið á henni. Svo slökknuðu ljósin og neyðarljósin komu á. Síðan kom mjög skrítin rödd í kallkerfið og sagði "There has been a serious accident" og e-ð með að hjálp væri á leiðinni og við ættum að sitja kyrr.
Ég fann bara hvernig ég náfölnaði þegar ég áttaði mig á því að ég myndi að öllum líkindum missa að fluginu. Leist heldur ekkert á þetta þegar gaurarnir sem sátu í sama vagni og ég fóru að tala um að við yrðum þarna örugglega endalaust lengi. Það var nú þegar byrjað að vera heldur heitt þarna og ég var þvílíkt þyrst með ekkert að drekka meðferðis. Auk þess var ég ógeðslega þreytt og með þungan bakpoka og var dauðhrædd um að þurfa að labba eftir lestargöngunum þegar hjálp bærist. Ég einfaldlega vissi að ég hefði ekki orkuna í það.
Sem betur fer.... nokkrum mínútum síðar.... fór fólk í vagninum fyrir framan okkur að standa upp og labba frameftir vagninum. Við rukum á fætur og gerðum slíkt hið sama (ég og hinir í vagninum þ.e.). Komumst að því að fyrstu vagnarnir höfðu náð inná stöðina og því komumst við út!! :D

Ég held að lestin hafi keyrt yfir e-n. Allavega var fólk á hnjánum með vasaljós að kíkja undur lestina auk þess sem verið var að loka stöðinni og okkur skipað að fara út. Sírenur voru á fullu í efri hluta stöðvarinnar og þegar út var komið sá ég flokk af sjúkra-, lögreglu- og slökkviliðsbílum auk þess sem þyrla kom á svæðið rétt á eftir. Megastress. Ég hafði ekki rass hugmynd um hvar ég væri eða hvað ég ætti að gera. Tókst sem betur fer fyrir einskæra heppni að hóa í leigubíl og komast þannig niður á lestarstöð. Lestarferðin til Standsted tók lengri tíma en ég átti von á og það mátti ekki muna miklu til að ég hefði misst af fluginu.
Ég var heldur pirruð á öryggiseftirlitinu á flugvellinum. Ég veit ég lít ógnvænlega út en er algjör nauðsyn að gegnumlýsa skónna mína???!!!? (Nei, það er ekki gert hjá öllum). Það eftir að allt hitt öryggisdótið er búið... urg...

Allavega. Ég fer til Íslands annað kvöld. Jarðaförin hans afa er á mánudaginn. Aðra daga en mánudaginn megið þið endilega hringja í mig. Verð á Íslandi til 6.maí. Fullvissa ykkur að ég tek ekkert illa í það að vera boðið í mat eða heimabakaðar kökur ;D Það er líka langt frá því að vera út úr myndinni að ykkur takist að draga mig með á Culiacan, KFC, American Style eða e-ð kózí kaffihús. Og já, ég tek með mér Risk 2010 AD sem ég var að kaupa mér (loksins!!) og vonast til að geta spilað það með einhverjum af mínum yndislegu vinum e-t kvöldið.
Má líka nefna að ef þið hafið tíma á daginn þá er frábært ef þið hafið samband þá. Það vill vera þannig þegar maður kíkir til landsins að öll kvöld eru "fullbókuð" (og endar yfirleitt í smá bömmer að hafa ekki fleiri kvöld) en svo hangir maður á daginn og hefur ekkert að gera.


P.S. Komin með Flickr myndasíðu. Þar er að finna myndir bæði frá Lúxemborg og Cambridge.

Elías Jón Jónsson

Elsku besti afi minn lést á föstudagskvöldið, 77 ára að aldri.

Afi gat lagað allt. Ef einhver slasaði sig og þurfti að láta búa um sár þá sá afi um það. Ef e-r braut e-ð og þurfti að láta púsla því aftur saman þá sá afi um það. Skór, kafarabúningar, styttur, stólar – afi lagaði það. Man alltaf hvað ég var hissa e-r tímann þegar úlpan mín var rifin og ég ætlaði að fá ömmu til að hjálpa mér að sauma hana saman eftir að hafa reynt það árangurslaust sjálf. Afi hins vegar tók að sér að laga hana og ég hef barasta aldrei séð jafn vandaðan saumaskap :)

Afi var lögga og sagði okkur oft ótrúlegustu sögur úr starfinu, í raun er algjört kraftaverk að hann hafi lifað svona lengi miðað við allt sem hann hafði upplifað. Afi var líka kafari –lögreglukafari. Hann átti það til að heilla vini mína upp úr skónum þegar ég var yngri með því að segja þeim söguna af því þegar hann rakst á hákarlinn :)

Afi sá líka e-r tímann um háhyrning sem var fluttur frá Íslandi í Marineland garðinn í Antibes í Frakklandi. Hann ferðaðist með háhyrningnum til að sjá um hann. Fyndið svo að mörgum árum seinna skildum við fjölskyldan flytja í nágrenni Antibes. Við fórum í garðinn til að sjá hvort háhyrningurinn væri þar ennþá en hann var dáinn, afkvæmi hans voru þó ennþá þar.

Þegar ég var yngri átti afi jeppa. Okkur krökkunum þótti rosalega gaman að fara með afa og ömmu í jeppatúra, sérstaklega ef keyrt var um Vigdísarvelli! Einn jeppatúr er mér sérstaklega minnisstæður en þá keyrðum við um Suðurnesin og á leiðinni sömdum við vísur um alla í bílnum og sungum þær svo saman. Þessar vísur kann ég enn í dag. Sú fyrsta var um mig. Afi tók eftir því að mér var kalt á höndunum (eins og alltaf) og byrjaði þá fyrstu: “Salóme með kalda kló, kroppar í minn lófa....”. Síðan komu vísur um systur mína, bróður minn, ömmu og loks sú um afa –hún hljóðaði svona:

Afi hann er alveg snar,

út um móa ekur.

Alla polla yfir þar

og æðarfugla rekur,

argar kríur vekur.

“Úmbarassa, úmbarrassa, úmbarrassasa....”

Afi orti mikið af ljóðum. Afi söng í kór. Man eftir að hafa einhver tímann farið í kirkju með afa og ömmu. Þegar byrjað var að syngja fyrsta sálminn söng afi hærra en allir aðrir. Var frekar fyndið því allir í kirkjunni horfðu á hann :)

Garðurinn hjá ömmu og afa er rosalega fallegur. Þó svo að amma sjái vísast um allar plönturnar þá er stór hluti af því afa að þakka. Hann lagði t.d. rosalega flottan stíg úr hraunhellum í gegnum hann (það þurfti nauðsynlega stíg því að er brött brekka í garðinum vegna vörðuhólsins – auðvitað lagaði hann svo líka vörðuna þegar hún var skemmd). Hvernig í ósköpunum honum tókst að lyfta þessum hellum get ég samt ómögulega skilið....

Afi átti alltaf suðusúkkulaði og harðfisk. Það kunnu barnabörnin alltaf vel að meta og oft var stór hópur í kringum hann meðan við biðum eftir að hann brenndi harðfiskroð fyrir okkur (mmm, mmm! Ekki dæma það fyrr en þið hafið smakkað!). Reyndar virtust barasta öll börn elska afa. Krakkar úr nágrenninu komu oft og bönkuðu uppá til að sníkja kex og spjalla við afa. Á tímabili var hann líka eftirlæti allra barna vegna sjóræningjaleppsins sem hann þurfti að ganga með.

Hann var alltaf að kenna okkur alls konar fingra og magaæfingar... en magaæfingarnar voru þær sömu og hann lét þá gera sem hann var að kenna köfun. Afi var með bumbu en með rosalega magavöðva og oft var hann í því að kenna strákunum í ættinni að kýla og var þá sjálfur boxpúðinn. Gaman fyrir þá en mér fannst sjálfri alltaf óþægilegt að horfa upp á það.

Afi kunni rosalega mikið af vísum, ljóðum og lögum sem hann fór oft með upp úr þurru og söng fyrir okkur. Afi var algjör húmoristi og alltaf að gantast í fólki og það var aldrei leiðinlegt að vera í kringum hann.

***
Þessi færsla er aðallega skrifuð bara fyrir mig, langaði að minnast aðeins í orðum þessa merkilega manns sem ég mun ávallt sakna.

Færslan sem tók viku að koma á netið >(

Ég er búin að vera að reyna að koma bloggi á síðuna í meira en viku. Ekkert gengið (blogger síðan bara virkar ekki), kannski hefur internet-tengingin heima hjá mömmu og pabba í Lúx e-ð á móti blogger.com? Sjáum hvort þetta kemst á bloggið núna (kom heim til Danmerkur í dag). Þetta er færslan eins og ég skrifaði hana fyrir viku síðan, aðeins löguð til 2-3 dögum seinna og svo bætt við hana núna í kvöld.
--->


Vúhú!! Ég á afmæli bráðum! Er þá ekki kominn tími á hinn árlega gelgjulega niðurteljara? :D





Ojjj, það hefur ekkert verið á blogginu mínu síðastliðinn mánuð nema þessar leiðinda óeirðir, sorry sorry! :S Er alltaf á leiðinni að blogga en kem mér aldrei í það... leti í manni. Stefni á það núna að skrifa oftar og styttra... sjáum hvað verður úr því, errrrh :P

Í augnablikinu er ég í Lúxemborg, kom hingað þann 28.mars og verð til 9. apríl. Tilgangurinn með ferðinni er að eyða páskunum í faðmi fjölskyldunnar - eins og flest ykkar vita þá búa foreldrar mínir og bróðir í Lúxuslandi. Svo eru amma og afi líka hérna í heimsókn til 5.apríl og systir mín kom í gærkvöldi frá Íslandi. Gaman gaman! Reyndar er afi uppá spítala og hefur verið síðan síðasta fimmtudag - ekki svo gaman :/
Reyndar er ástæðan fyrir því að ég fór svona snemma í páskafrí sú að mamma var með myndlistaropnun þann 28.mars sem ég vildi fyrir alla muni ekki missa af! Sýningin er haldin á e-u rosa fínu hóteli hér í miðborg Lúxemborgar og er stórglæsileg að mínu mati. Rosalega skemmtilegt sýningarrými en sýningin er s.s. í einni af svítunum, í mótökunni, í matsalnum og svo í "vínkjallara" sem bara nýlega fannst þegar farið var að grafa e-ð undir hótelinu til að stækka.
Ekkert búið að vera neitt æðislegt veður síðan ég kom hingað en í gær var sól og 18°C þannig þetta er allt á réttri leið :) (Ágætt í dag svo sem líka). Lúxemborg er alveg ótrúlega falleg á vorin, tré í blóma út um allt! Annars höfum við ekki gert svo mikið af viti síðustu daga ef frá er talið að fara á tónleika í Fílharmóníunni og versla föt og mótorhjól!

Marsmánuður leið annars nokkuð hratt. Ég hætti á dönskunámskeiðnu sem ég var á e-r tímann í byrjun mánaðarins vegna þess að það og nýi kennarinn var alveg óhemju leiðinlegt!
Þann 12.mars skilaði ég inn umsókn í Kaupmannahafnarháskóla fyrir næsta haust (í lýðheilsufræði) og var þar þungri byrði af mér létt! Ég hef kviðið því í meira en ár að þurfa að velja annað nám og var þetta allt annað en auðveld ákvörðun. Þið getið því ímyndað ykkur hversu kát ég var þennan dag, úti að spóka mig niðrí miðbæ í frábæru vorveðri með Guðrúnu Ágústu... frábær dagur.... þar til ég kom heim. Þá fékk ég skilaboð frá vini mínum sem skýrðu frá því að sameiginleg vinkona okkar, ein besta vinkona mín í Danmörku - hefði framið sjálfsmorð. Vikan sem fylgdi á eftir hvarf eiginlega í ekki neitt - kannski þess vegna sem mánuðurinn leið svona fljótt? Jarðaförin hennar var fyrsta jarðaförin sem ég hef farið í, vona innilega að það séu allavega svona 40 til 50 ár í að ég þurfi að kveðja næsta vin því það að fara í jarðaför ungrar manneskju er alveg ótrúlega... rangt?

Annars er ekki margt frásagnarvert úr marsmánuði, allavega ekki sem fer á internetið ;P Jú, ég fór í alveg yndislegt matarboð hjá pólskri vinkonu minni í byrjun mánaðarins - set inn hérna eina mynd úr því! =) Svo hélt ég kökuboð í lok mars fyrir sama vinahóp... það var rosalega notalegt. Hmm, hmm.. var e-ð annað merkilegt? Já! Ég sá geimverur.... þær vinna í fiskbúð á Nörrebrogade (rétt hjá þar sem ég bý) og eru frekar scary. Svo gaf e-r ókunnugur maður mér pening á e-m skemmtistað í Köben (alveg out of the blue) -okkur stelpunum fannst það smá skondið.

Ég fer til Englands þann 14.apríl (á afmælinu mínu!!) og verð til 18.apríl. 3 daga í Cambridge og svo endað í London. Svo langar mig að kíkja til Íslands í maí. Sumarið er ennþá nokkuð óráðið, því miður :S Veit bara að ég verð í Lúxemborg þann 11.júní því ég ætla að sjá Marilyn Manson á tónleikum :D (Dreg mömmu, pabba og bróður minn með, hehehe!) Svo eru nokkrar hugmyndir uppi en ekkert ákveðið... hvað ætlið þið að gera? E-ð skemmtilegt þar sem ég get slegist í hópinn?? :D Langar að ferðast!!

Bætt við þann 9.apríl:
Loksins loksins! Það var greinilega internet-tengingin sem var vesenið.
Er svona eiginlega of syfjuð til að vera að þessu núna og er varla að nenna þessu heldur... (enda búin að reyna að setja þessa færslu inn svona 10x áður, alltaf e-ð helvítis vesen).... ætla að bæta inn nokkrum myndum og segja þetta svo gott í bili.

Endilega kommentið og segið mér hvað þið ætlið að gera í sumar! Er forvitin :)