Eins og ég nefndi um daginn þá skrapp ég til Englands um miðjan mánuðinn.
Ég flaug til Stansted flugvallar að morgni afmælisdagsins míns, get ekki beint sagt að ég hafi verið yfir mig hrifin af EasyJet eftir það ferðalag. Þegar á Standsted var komið biðu foreldrar mínir og bróðir minn eftir mér þar og ókum við beint til Cambridge. Þar eyddum við fjölskyldan saman tveimur dögum ásamt vinafjölskyldu okkar sem býr í borginni. Við gistum á litlu fyndnu hóteli og notuðum þessa daga í að rölta um borgina og skoða auk þess að fara út á ánna í bát (spes litlum flatbotna bátum sem maður ýtir áfram með stöng).
Veðrið var frekar undarlegt, alltaf kalt og þoka á morgnanna en svo sólskin og frábært veður eftir hádegi. Cambridge finnst mér alveg dásamlega falleg, hún er full af ævagömlum háskólabyggingum og kirkjum. Engin bygging í borginni má vera hærri en e-r ákveðinn kirkjuturn sem er þarna þannig maður sleppur alveg við að sjá ljót háhýsi. Háskólinn á allt landið þarna og getur því ákveðið nákvæmlega hvernig allt á að vera. Mikið er um svæði (jafnvel þó það séu bara tún með engu á nema grasi) sem eingöngu nemendur mega vera á. Frekar fyndið.
En já, ég var s.s. yfir mig hrifin af byggingunum og fannst heldur ekki verra hvað það var ótrúlega mikið af spennandi bókabúðum þarna. Þar til að ég áttaði mig að ég gat ekki keypt neitt þar sem ég ferðaðist bara með lítinn bakpoka og það komst ekkert aukalega í hann... :S
Við héldum smá upp á afmælið mitt á laugardeginum, Andy og Nicola keyptu súkkulaðiköku, jarðaber og cookies með súkkulaðibitum og karamellu. Við sátum úti í garði hjá þeim í sólinni og jöpluðum á þessu góðgæti og sötruðum freyðivínið sem mamma og pabbi komu með frá Lúxemborg. Voða huggulegt :)
Smákökurnar sem ég minntist á..... BESTAR Í HEIMI!!! Þeas. allar kökurnar frá þessu fyritæki. Ef þið eruð stödd í Englandi (eða París, Berlín, Frankfurt eða Hong Kong) þá skuluð þið tékka á Millie's Cookies. MMM MMM MMM!
Á sunnudagskvöldinu þurftu foreldrar mínir og Gísli að halda aftur til Lúxemborgar því afi var þar á spítalanum. Ég var áfram í Cambridge og dvaldi hjá Nicolu og Andy fram á þriðjudagsmorgun. Þá tók ég lestina til London þar sem ég dvaldi eina nótt hjá Anne og Rob. Þriðjudagurinn var frekar mikið stress, af mörgum ástæðum. Það var alveg frábært að hitta þau þó svo að það hafi hitt frekar illa á. Miðvikudagurinn var líka frekar mikið stress, en eins og þriðjudagurinn þá átti hann sínar góðu stundir.
Ég hélt til norðurhluta London, í úthverfi þar sem sonur Andy og Nicolu býr í stóru húsi ásamt 5 vinum sínum. Það var mjög gaman að hitta þessa rugludalla þó svo að ég viti núna að ég gæti aldrei búið í húsi með svona mörgum strákum....
Tók síðan metróið þaðan og ætlaði á Liverpool Street station til að taka Standsted Express lestina. Það reyndist hægara sagt en gert. Rétt áður en við komum á Angel stöðina stoppað lestin. Svo var drepið á henni. Svo slökknuðu ljósin og neyðarljósin komu á. Síðan kom mjög skrítin rödd í kallkerfið og sagði "There has been a serious accident" og e-ð með að hjálp væri á leiðinni og við ættum að sitja kyrr.
Ég fann bara hvernig ég náfölnaði þegar ég áttaði mig á því að ég myndi að öllum líkindum missa að fluginu. Leist heldur ekkert á þetta þegar gaurarnir sem sátu í sama vagni og ég fóru að tala um að við yrðum þarna örugglega endalaust lengi. Það var nú þegar byrjað að vera heldur heitt þarna og ég var þvílíkt þyrst með ekkert að drekka meðferðis. Auk þess var ég ógeðslega þreytt og með þungan bakpoka og var dauðhrædd um að þurfa að labba eftir lestargöngunum þegar hjálp bærist. Ég einfaldlega vissi að ég hefði ekki orkuna í það.
Sem betur fer.... nokkrum mínútum síðar.... fór fólk í vagninum fyrir framan okkur að standa upp og labba frameftir vagninum. Við rukum á fætur og gerðum slíkt hið sama (ég og hinir í vagninum þ.e.). Komumst að því að fyrstu vagnarnir höfðu náð inná stöðina og því komumst við út!! :D
Ég held að lestin hafi keyrt yfir e-n. Allavega var fólk á hnjánum með vasaljós að kíkja undur lestina auk þess sem verið var að loka stöðinni og okkur skipað að fara út. Sírenur voru á fullu í efri hluta stöðvarinnar og þegar út var komið sá ég flokk af sjúkra-, lögreglu- og slökkviliðsbílum auk þess sem þyrla kom á svæðið rétt á eftir. Megastress. Ég hafði ekki rass hugmynd um hvar ég væri eða hvað ég ætti að gera. Tókst sem betur fer fyrir einskæra heppni að hóa í leigubíl og komast þannig niður á lestarstöð. Lestarferðin til Standsted tók lengri tíma en ég átti von á og það mátti ekki muna miklu til að ég hefði misst af fluginu.
Ég var heldur pirruð á öryggiseftirlitinu á flugvellinum. Ég veit ég lít ógnvænlega út en er algjör nauðsyn að gegnumlýsa skónna mína???!!!? (Nei, það er ekki gert hjá öllum). Það eftir að allt hitt öryggisdótið er búið... urg...
Allavega. Ég fer til Íslands annað kvöld. Jarðaförin hans afa er á mánudaginn. Aðra daga en mánudaginn megið þið endilega hringja í mig. Verð á Íslandi til 6.maí. Fullvissa ykkur að ég tek ekkert illa í það að vera boðið í mat eða heimabakaðar kökur ;D Það er líka langt frá því að vera út úr myndinni að ykkur takist að draga mig með á Culiacan, KFC, American Style eða e-ð kózí kaffihús. Og já, ég tek með mér Risk 2010 AD sem ég var að kaupa mér (loksins!!) og vonast til að geta spilað það með einhverjum af mínum yndislegu vinum e-t kvöldið.
Má líka nefna að ef þið hafið tíma á daginn þá er frábært ef þið hafið samband þá. Það vill vera þannig þegar maður kíkir til landsins að öll kvöld eru "fullbókuð" (og endar yfirleitt í smá bömmer að hafa ekki fleiri kvöld) en svo hangir maður á daginn og hefur ekkert að gera.
P.S. Komin með Flickr myndasíðu. Þar er að finna myndir bæði frá Lúxemborg og Cambridge.
Ég flaug til Stansted flugvallar að morgni afmælisdagsins míns, get ekki beint sagt að ég hafi verið yfir mig hrifin af EasyJet eftir það ferðalag. Þegar á Standsted var komið biðu foreldrar mínir og bróðir minn eftir mér þar og ókum við beint til Cambridge. Þar eyddum við fjölskyldan saman tveimur dögum ásamt vinafjölskyldu okkar sem býr í borginni. Við gistum á litlu fyndnu hóteli og notuðum þessa daga í að rölta um borgina og skoða auk þess að fara út á ánna í bát (spes litlum flatbotna bátum sem maður ýtir áfram með stöng).
Veðrið var frekar undarlegt, alltaf kalt og þoka á morgnanna en svo sólskin og frábært veður eftir hádegi. Cambridge finnst mér alveg dásamlega falleg, hún er full af ævagömlum háskólabyggingum og kirkjum. Engin bygging í borginni má vera hærri en e-r ákveðinn kirkjuturn sem er þarna þannig maður sleppur alveg við að sjá ljót háhýsi. Háskólinn á allt landið þarna og getur því ákveðið nákvæmlega hvernig allt á að vera. Mikið er um svæði (jafnvel þó það séu bara tún með engu á nema grasi) sem eingöngu nemendur mega vera á. Frekar fyndið.
En já, ég var s.s. yfir mig hrifin af byggingunum og fannst heldur ekki verra hvað það var ótrúlega mikið af spennandi bókabúðum þarna. Þar til að ég áttaði mig að ég gat ekki keypt neitt þar sem ég ferðaðist bara með lítinn bakpoka og það komst ekkert aukalega í hann... :S
Við héldum smá upp á afmælið mitt á laugardeginum, Andy og Nicola keyptu súkkulaðiköku, jarðaber og cookies með súkkulaðibitum og karamellu. Við sátum úti í garði hjá þeim í sólinni og jöpluðum á þessu góðgæti og sötruðum freyðivínið sem mamma og pabbi komu með frá Lúxemborg. Voða huggulegt :)
Smákökurnar sem ég minntist á..... BESTAR Í HEIMI!!! Þeas. allar kökurnar frá þessu fyritæki. Ef þið eruð stödd í Englandi (eða París, Berlín, Frankfurt eða Hong Kong) þá skuluð þið tékka á Millie's Cookies. MMM MMM MMM!
Á sunnudagskvöldinu þurftu foreldrar mínir og Gísli að halda aftur til Lúxemborgar því afi var þar á spítalanum. Ég var áfram í Cambridge og dvaldi hjá Nicolu og Andy fram á þriðjudagsmorgun. Þá tók ég lestina til London þar sem ég dvaldi eina nótt hjá Anne og Rob. Þriðjudagurinn var frekar mikið stress, af mörgum ástæðum. Það var alveg frábært að hitta þau þó svo að það hafi hitt frekar illa á. Miðvikudagurinn var líka frekar mikið stress, en eins og þriðjudagurinn þá átti hann sínar góðu stundir.
Ég hélt til norðurhluta London, í úthverfi þar sem sonur Andy og Nicolu býr í stóru húsi ásamt 5 vinum sínum. Það var mjög gaman að hitta þessa rugludalla þó svo að ég viti núna að ég gæti aldrei búið í húsi með svona mörgum strákum....
Tók síðan metróið þaðan og ætlaði á Liverpool Street station til að taka Standsted Express lestina. Það reyndist hægara sagt en gert. Rétt áður en við komum á Angel stöðina stoppað lestin. Svo var drepið á henni. Svo slökknuðu ljósin og neyðarljósin komu á. Síðan kom mjög skrítin rödd í kallkerfið og sagði "There has been a serious accident" og e-ð með að hjálp væri á leiðinni og við ættum að sitja kyrr.
Ég fann bara hvernig ég náfölnaði þegar ég áttaði mig á því að ég myndi að öllum líkindum missa að fluginu. Leist heldur ekkert á þetta þegar gaurarnir sem sátu í sama vagni og ég fóru að tala um að við yrðum þarna örugglega endalaust lengi. Það var nú þegar byrjað að vera heldur heitt þarna og ég var þvílíkt þyrst með ekkert að drekka meðferðis. Auk þess var ég ógeðslega þreytt og með þungan bakpoka og var dauðhrædd um að þurfa að labba eftir lestargöngunum þegar hjálp bærist. Ég einfaldlega vissi að ég hefði ekki orkuna í það.
Sem betur fer.... nokkrum mínútum síðar.... fór fólk í vagninum fyrir framan okkur að standa upp og labba frameftir vagninum. Við rukum á fætur og gerðum slíkt hið sama (ég og hinir í vagninum þ.e.). Komumst að því að fyrstu vagnarnir höfðu náð inná stöðina og því komumst við út!! :D
Ég held að lestin hafi keyrt yfir e-n. Allavega var fólk á hnjánum með vasaljós að kíkja undur lestina auk þess sem verið var að loka stöðinni og okkur skipað að fara út. Sírenur voru á fullu í efri hluta stöðvarinnar og þegar út var komið sá ég flokk af sjúkra-, lögreglu- og slökkviliðsbílum auk þess sem þyrla kom á svæðið rétt á eftir. Megastress. Ég hafði ekki rass hugmynd um hvar ég væri eða hvað ég ætti að gera. Tókst sem betur fer fyrir einskæra heppni að hóa í leigubíl og komast þannig niður á lestarstöð. Lestarferðin til Standsted tók lengri tíma en ég átti von á og það mátti ekki muna miklu til að ég hefði misst af fluginu.
Ég var heldur pirruð á öryggiseftirlitinu á flugvellinum. Ég veit ég lít ógnvænlega út en er algjör nauðsyn að gegnumlýsa skónna mína???!!!? (Nei, það er ekki gert hjá öllum). Það eftir að allt hitt öryggisdótið er búið... urg...
Allavega. Ég fer til Íslands annað kvöld. Jarðaförin hans afa er á mánudaginn. Aðra daga en mánudaginn megið þið endilega hringja í mig. Verð á Íslandi til 6.maí. Fullvissa ykkur að ég tek ekkert illa í það að vera boðið í mat eða heimabakaðar kökur ;D Það er líka langt frá því að vera út úr myndinni að ykkur takist að draga mig með á Culiacan, KFC, American Style eða e-ð kózí kaffihús. Og já, ég tek með mér Risk 2010 AD sem ég var að kaupa mér (loksins!!) og vonast til að geta spilað það með einhverjum af mínum yndislegu vinum e-t kvöldið.
Má líka nefna að ef þið hafið tíma á daginn þá er frábært ef þið hafið samband þá. Það vill vera þannig þegar maður kíkir til landsins að öll kvöld eru "fullbókuð" (og endar yfirleitt í smá bömmer að hafa ekki fleiri kvöld) en svo hangir maður á daginn og hefur ekkert að gera.
P.S. Komin með Flickr myndasíðu. Þar er að finna myndir bæði frá Lúxemborg og Cambridge.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli